ah vah... değişen ve gelişen zamanla birlikte çöplere atılan, bir zamanların lüks sobaları... ne de güzel kestaneler pişirirdin koynunda bizlere... vallahi de billahi de tanıda doyum olmazdı.. alırdık birkaç kilo tüm ailecek yerdik. hele ki yıl başlarının vazgeçilmeziydin sen.. şimdi kara kara düşünüyorum bu yıl başında nerede olsam da doya doya yisem seni :
allahtan doğdum ve halende yaşadığım kendi evimde sobalı hayat devam ediyor (zahmeti çok olsa da...) umarım yılbaşını kayseride doğalgaz ateşinde değil de evimde sobamın dibinde geçiririm....evinden uzak olunca her şey kat kat daha fazla özlenmekte ne de olsa :(
